詩節 10.11
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥
翻字
teṣāmevānukampārthamahamajñānajaṃ tamaḥ |
nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
അവരോടുള്ള കരുണ കൊണ്ടുതന്നെ, അവരുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന ഞാൻ, ശോഭിക്കുന്ന ജ്ഞാനദീപം കൊണ്ട് അജ്ഞാനത്തിൽനിന്നു പിറന്ന ഇരുട്ടിനെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു ബിംബത്തോടെ കൃഷ്ണൻ ഈ നാലു ശ്ലോകങ്ങളുടെ കൂട്ടം പൂർത്തിയാക്കുന്നു. കരുണ കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഭക്തന്റെ ഉള്ളിൽതന്നെ വസിച്ച്, അജ്ഞാനം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഇരുട്ടിനെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ശോഭയുള്ള ദീപം കൊണ്ട് അകറ്റുന്നു. അവരുടെ ആന്തരഭാവത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ (ആത്മഭാവസ്ഥൻ) എന്ന പ്രയോഗം ദിവ്യതയെ അകലെയല്ല, വ്യക്തിയുടെ ഉള്ളിൽതന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. തുടങ്ങിവച്ച ചലനം ഇവിടെ പൂർണ്ണമാകുന്നു: അറിവ് സ്നേഹത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു, സ്നേഹം കൂടുതൽ ഗ്രാഹ്യം നേടിത്തരുന്നു, ആ ഗ്രാഹ്യം ഉള്ളിൽനിന്ന് അജ്ഞാനത്തെ നീക്കുന്നു.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08