詩節 1.47
एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥
翻字
evamuktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat |
visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
سنجي چيو: جنگ جي ميدان ۾ ائين چئي، ارجن پنهنجو ڪمان ۽ تير اڇلائي ڇڏيا ۽ ڏک ۾ ٻڏل من سان رٿ جي سيٽ تي ويهي رهيو.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
سنجي باب جي پڄاڻي ٻڌائي ٿو. ارجن ڪمان ۽ تير اڇلائي رٿ ۾ ويهي رهي ٿو. اهو گانڊيو، جيڪو ڪجهه دير اڳ هن جنگ لاءِ کنيو هو، هاڻي هيٺ پيل آهي. هي منظر هڪ سورمي جي اندروني شڪست جو آهي، ڪنهن ٻاهرين دشمن جي هٿان نه. باب جو اهو انت ئي سڄي گيتا جو سبب بڻجي ٿو، ڇو ته ڪرشن جو سمورو سبق انهيءَ ٽٽل ماڻهوءَ کي جواب آهي. ڪيترا پڙهندڙ هن کي هر انسان جي اهڙي لمحي جي تصوير سمجهن ٿا، جڏهن زندگيءَ جا ٽڪراءَ ماڻهوءَ کي بيوس ڪري ڇڏين.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08