詩節 1.38
यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः ।
कुलक्षयकृतं दोषं मित्रद्रोहे च पातकम् ॥
翻字
yadyapyete na paśyanti lobhopahatacetasaḥ |
kulakṣayakṛtaṃ doṣaṃ mitradrohe ca pātakam ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
લોભથી જેમનાં મન ઘેરાઈ ગયાં છે એવા આ લોકો કુળનાશથી થતો દોષ અને મિત્રદ્રોહનું પાપ ભલે જોતા ન હોય,
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
અર્જુન સ્વીકારે છે કે લોભથી અંધ બનેલા કૌરવો કુળનાશનું અનિષ્ટ કે મિત્રો સાથે દ્રોહનું પાપ જોઈ શકતા નથી. તે તેમને માફ નથી કરતો; તેમના લોભને સીધું નામ આપે છે. પણ તે દલીલ કરવા લાગે છે કે તેમનું અંધત્વ પોતાના અંધત્વને યોગ્ય ઠેરવતું નથી. વાક્ય આગલા શ્લોકમાં ચાલુ રહે છે. તેના તર્કમાં આ પરિપક્વ પગલું છે: એકનું ખોટું કામ બીજાને એવું જ કરવા બંધાયેલો બનાવતું નથી. ઘણા વાચકો તેને અર્જુનની સૌથી વિચારશીલ વાતોમાંની એક માને છે, ભલે સંવાદ પછી તેને વ્યાપક સંદર્ભમાં મૂકે.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08