詩節 1.37
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥
翻字
tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān |
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
アンヴァヤ（散文語順）
तस्मात् स्वबान्धवान् धार्तराष्ट्रान् हन्तुं वयं न अर्हाः। हे माधव, स्वजनं हि हत्वा कथं सुखिनः स्याम।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
अर्जुनः निष्कर्षं वदति यत् बान्धवान् हन्तुं वयं न योग्याः। स्वजनान् हत्वा कथं सुखिनः भविष्यामः इति। तस्य तर्कः सुखदुःखयोः आधारेण प्रवर्तते, न तु कर्तव्यस्य। अतः अग्रे श्रीकृष्णः सुखदुःखयोः समत्वम् उपदेक्ष्यति। अत्र अर्जुनः स्वं सर्वेषां प्रतिनिधिं मत्वा वयम् इति बहुवचनं प्रयुङ्क्ते।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08