詩節 1.37
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥
翻字
tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān |
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ನಮಗೆ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಮಾಧವನೇ, ನಮ್ಮವರನ್ನೇ ಕೊಂದು ನಾವು ಹೇಗೆ ಸುಖಿಗಳಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ?
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ಅರ್ಜುನನು ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ: ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಗಳಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾವು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವೀಯ ಭಾವನೆಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ: ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ಕೊಂದವನು ಹೇಗೆ ಸುಖವಾಗಿರಬಲ್ಲ? ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೀತಿಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಾದ ಈಗ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಅದನ್ನು ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಕುಟುಂಬಗಳ ನಾಶ ತರುವ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08