詩節 1.29
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥
翻字
sīdanti mama gātrāṇi mukhaṃ ca pariśuṣyati |
vepathuśca śarīre me romaharṣaśca jāyate ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
என் உறுப்புகள் தளர்கின்றன, வாய் உலர்கிறது; என் உடல் நடுங்குகிறது, மயிர் சிலிர்க்கிறது.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
அர்ஜுனன் தன் வேதனையை உடல் அறிகுறிகளால் விவரிக்கிறான். உறுப்புகள் தளர்கின்றன, வாய் உலர்கிறது, உடல் நடுங்குகிறது, மயிர் சிலிர்க்கிறது. இவை கடும் அதிர்ச்சியின் அடையாளங்கள்; கீதை அவற்றை வெளிப்படையாகவே பெயரிடுகிறது. சில சுலோகங்களுக்கு முன்பு தன்னம்பிக்கையுடன் வில்லை உயர்த்திய பெரும் வில்லாளி, இப்போது தன் உடலே தன்னைக் கைவிடுவதை உணர்கிறான். அவனுடைய நெருக்கடி வெறும் கோட்பாட்டுச் சந்தேகம் அல்ல, முழு உடலாலும் உணரப்படும் ஒன்று என்பதை இச்சுலோகம் காட்டுகிறது. உணர்ச்சியும் உடலும் பிரிக்க முடியாதவை.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08