詩節 1.19
स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् ।
नभश्च पृथिवीं चैव तुमुलोऽभ्यनुनादयन् ॥
翻字
sa ghoṣo dhārtarāṣṭrāṇāṃ hṛdayāni vyadārayat |
nabhaśca pṛthivīṃ caiva tumulo'bhyanunādayan ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
त्यो भयङ्कर ध्वनिले आकाश र पृथ्वीलाई गुञ्जायमान पार्दै धृतराष्ट्रका छोराहरूको हृदय चिरिदियो।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
सञ्जय पाण्डवहरूका शङ्खध्वनिको प्रभाव बताउँछन्। अध्यायमा पहिले कौरवहरूको आवाज केवल चर्को थियो, तर यो ध्वनि धृतराष्ट्रका छोराहरूको हृदय छेड्छ र धरती र आकाशभरि गुञ्जन्छ। यो भिन्नता तीखो छ, र सञ्जय यो कुरा तिनै छोराहरूका बाबुलाई भन्दै छन्। धेरै पाठकहरू यसमा परिणामको सङ्केत देख्छन्: चिन्तित गन्तीबाट सुरु गरेको पक्ष अब हल्लिएको छ, जबकि पाण्डवहरू आत्मविश्वासका साथ गर्जिरहेका छन्। यो श्लोकले युद्धका लागि तयार हुँदै गरेका दुवै सेनाको वर्णन टुङ्ग्याउँछ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08