詩節 1.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥
翻字
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau |
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ତାପରେ ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଯୋଚା ହୋଇଥିବା ବିଶାଳ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ ମାଧବ ଓ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ନିଜ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
ଦୃଶ୍ୟ ପାଣ୍ଡବ ପକ୍ଷକୁ ଯାଏ, ଆଉ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି ଗୋଟିଏ ରଥରେ ଏକାଠି ବସିଥିବା କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ। କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମାଧବ କୁହାଯାଇଛି, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଯାଦବଙ୍କ ମଧୁ ବଂଶ ସହ ଯୋଡ଼େ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ଅର୍ଥରେ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ାଯାଏ। ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଓ ବିଶାଳ ରଥ ଦେବତାଙ୍କ ଦାନ ସହ ଜଡ଼ିତ, ଆଉ ଶଙ୍ଖକୁ ଦିବ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି। ସଞ୍ଜୟ ଏହି ଦୁହିଁଙ୍କୁ କେବଳ ଯୋଦ୍ଧା ନୁହେଁ, ଅସାଧାରଣ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଏକ ଯୋଡ଼ି ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଯାହା କାବ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ଥାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି।
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08