詩節 1.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥
翻字
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau |
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ||
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
翻訳
ત્યારે સફેદ ઘોડા જોડેલા વિશાળ રથમાં બેઠેલા માધવ અને પાંડુપુત્ર અર્જુને પોતપોતાના દિવ્ય શંખ ફૂંક્યા.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
解説
દૃશ્ય પાંડવ પક્ષ તરફ ફરે છે, અને સૌથી પહેલો ઉત્તર એક જ રથમાં બેઠેલા શ્રીકૃષ્ણ અને અર્જુન આપે છે. શ્રીકૃષ્ણને માધવ કહેવાયા છે, જે નામ તેમને યાદવોના મધુ કુળ સાથે જોડે છે અને લક્ષ્મીના પતિ એવો અર્થ પણ ધરાવે છે. સફેદ ઘોડા અને મહાન રથ દેવોની ભેટ સાથે સંકળાયેલા છે, અને શંખોને દિવ્ય કહ્યા છે. સંજય આ બંનેને માત્ર યોદ્ધા તરીકે નહીં, પણ કંઈક અસાધારણથી ચિહ્નિત જોડી તરીકે રજૂ કરે છે, જે કાવ્યમાં તેમના કેન્દ્રીય સ્થાનની પૂર્વતૈયારી છે.
Sanskrit System 作 · 機械による下書き · claude-opus-5-5 · 2026-11-08