Ayat 9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥
Alih aksara
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru |
māmevaiṣyasi yuktvaivamātmānaṃ matparāyaṇaḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
నాపై మనస్సు నిలుపు, నా భక్తుడవై ఉండు, నన్ను పూజించు, నాకు నమస్కరించు. ఇలా నన్నే పరమ లక్ష్యంగా చేసుకొని నీ ఆత్మను నాలో లగ్నం చేస్తే నీవు నన్నే చేరుతావు.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
అధ్యాయం ఒక ఆత్మీయమైన, సంపూర్ణమైన ఉపదేశంతో ముగుస్తుంది. తనపై మనస్సు నిలపమని, తన భక్తునిగా ఉండమని, తనను ఆరాధించమని, తనకు నమస్కరించమని కృష్ణుడు అర్జునుడికి చెబుతున్నాడు. మనస్సు, హృదయం, కర్మ, శరీరం అన్నీ ఈ నాలుగు ఆజ్ఞలలో పాల్గొంటాయి. ఇలా తననే పరమ లక్ష్యంగా చేసుకొని తనతో కలిసినవాడు తననే చేరతాడు. రాజవిద్య అని పిలిచిన ఈ అధ్యాయపు బోధ ఇక్కడ వ్యక్తిగత ఆహ్వానంగా సంగ్రహించబడుతుంది. ఈ మాటలు గీత ముగింపు దగ్గర మళ్ళీ వినిపిస్తాయి.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08