Ayat 9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥
Alih aksara
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru |
māmevaiṣyasi yuktvaivamātmānaṃ matparāyaṇaḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
મારામાં મન રાખ, મારો ભક્ત બન, મારું યજન કર, મને નમસ્કાર કર. આ રીતે મારા પરાયણ થઈને પોતાને મારામાં જોડીને તું મને જ પામીશ.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
અધ્યાય સીધા આહ્વાન સાથે પૂરો થાય છે. શ્રીકૃષ્ણ અર્જુનને કહે છે કે મન તેમનામાં સ્થિર કર, તેમનો ભક્ત બન, તેમને યજ્ઞ અર્પણ કર અને તેમને નમ. આ રીતે શ્રીકૃષ્ણને પરમ ધ્યેય માનીને પોતાને તેમની સાથે જોડીને તે તેમને પામશે. આ શ્લોક મન, હૃદય, કર્મ અને દેહને ભક્તિના એક કાર્યમાં ભેગાં કરે છે. ગીતાના અંત નજીક તે લગભગ શબ્દશઃ દોહરાવાય છે, જે તેનું કેન્દ્રીય સ્થાન બતાવે છે. અધ્યાયના વિશ્વદર્શન પછી ઉપદેશ એક અંગત આમંત્રણ બને છે.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08