Ayat 9.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥
Alih aksara
moghāśā moghakarmāṇo moghajñānā vicetasaḥ |
rākṣasīmāsurīṃ caiva prakṛtiṃ mohinīṃ śritāḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
વ્યર્થ આશાવાળા, વ્યર્થ કર્મવાળા, વ્યર્થ જ્ઞાનવાળા અને વિવેકહીન એવા તેઓ મોહમાં નાખનારી રાક્ષસી અને આસુરી પ્રકૃતિનો આશ્રય લે છે.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
શ્રીકૃષ્ણ તેમની અવગણના કરનારાઓની સ્થિતિ વર્ણવે છે. તેમની આશાઓ, કર્મો અને જ્ઞાન બધાં વ્યર્થ છે, અને તેમનામાં વિવેક નથી. તેઓ મોહમાં નાખનારી પ્રકૃતિને વળગે છે, જેને રાક્ષસી અને આસુરી, એટલે દૈત્યસમ અને દાનવી, કહી છે. આ શબ્દો પ્રાણીઓના પ્રકાર નહીં, પણ ક્રૂરતા, અહંકાર અને સ્વેચ્છાચારની વૃત્તિઓ વર્ણવે છે. આ શ્લોક બતાવે છે કે દિવ્યને ન ઓળખવું જીવનના દરેક ભાગને અસર કરે છે, પ્રયત્ન અને સમજણને સ્થાયી અર્થથી ખાલી કરે છે. તે આગળ વર્ણવેલા મહાત્માઓ સાથે વિરોધ રચે છે.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08