Ayat 7.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हि तान् ॥
Alih aksara
sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate |
labhate ca tataḥ kāmānmayaiva vihitānhi tān ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
त्यो श्रद्धाले युक्त भएर ऊ त्यस रूपको आराधना गर्छ, र त्यसबाट आफ्ना इच्छित फल पाउँछ, यद्यपि ती मैले नै दिएको हुन्छु।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
त्यो श्रद्धाले युक्त उपासकले रोजेको देवताको सम्मान गर्छ र त्यसबाट आफूले चाहेका कुरा पाउँछ। तैपनि कृष्ण भन्नुहुन्छ कि ती उहाँले मात्र दिनुहुन्छ। श्लोकले उपासनाको कार्यलाई दुई कोणबाट बताउँछ। उपासकको दृष्टिमा देवताले प्रार्थनाको उत्तर दिन्छन्। गीताको फराकिलो दृष्टिमा हरेक उत्तर अन्ततः एउटै स्रोतबाट आउँछ। यसले देवताहरूलाई होच्याउँदैन, बरु कृष्णले धानेको एउटै व्यवस्थाभित्र राख्छ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08