Ayat 6.27
प्रशान्तमनसं ह्येनं योगिनं सुखमुत्तमम् ।
उपैति शान्तरजसं ब्रह्मभूतमकल्मषम् ॥
Alih aksara
praśāntamanasaṃ hyenaṃ yoginaṃ sukhamuttamam |
upaiti śāntarajasaṃ brahmabhūtamakalmaṣam ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
जसको मन प्रशान्त छ, जसको रजोगुण शान्त भएको छ, जो निष्पाप छ र ब्रह्मरूप भएको छ, त्यो योगीलाई उत्तम सुख प्राप्त हुन्छ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
कृष्ण अभ्यास परिपक्व भएको योगीको वर्णन गर्नुहुन्छ। मन पूर्ण रूपमा शान्त छ, र रजस्, अर्थात् बेचैन क्रियाशीलता र आवेगको गुण शान्त भएको छ। दागरहित भएर योगी ब्रह्मभूत, अर्थात् ब्रह्मसँग एक भएको छ, र उसलाई परम सुख प्राप्त हुन्छ। ब्रह्मभूत वाक्यांशलाई केही परम्पराले ब्रह्मसँगको एकत्व र अरूले ब्रह्मजस्तै स्वभाव प्राप्त गर्नु भनी पढ्छन्। जुनसुकै अवस्थामा, श्लोकले ध्यानको भित्री शान्तिलाई सर्वोच्च सुखको अवस्थाका रूपमा प्रस्तुत गर्छ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08