Ayat 5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
Alih aksara
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਭੋਗ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ ਹੈ। ਸਿਆਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮਦਾ ਨਹੀਂ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਭੋਗ ਦੁੱਖਯੋਨੀ, ਭਾਵ ਦੁੱਖ ਦੀ ਕੁੱਖ, ਹਨ। ਕਾਰਨ ਸਾਦਾ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਹੈ। ਜੋ ਸੁੱਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੱਕੇਗਾ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੁੱਕਣਾ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਦਾ ਡਰ ਉਸਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਮਨ ਨੂੰ ਬੇਚੈਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਿਆਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਭਾਲਦਾ। ਇਹ ਸੁੱਖ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਪਛਾਣ ਹੈ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08