Ayat 5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
Alih aksara
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
हे कुंतीपुत्रा, स्पर्शातून जन्मलेले भोग दुःखाचेच स्रोत आहेत, कारण त्यांना आदी आणि अंत आहे. ज्ञानी त्यांच्यात रमत नाही.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
कृष्ण इंद्रियसुखांच्या मर्यादा स्पष्ट करतो. संस्पर्शज भोग, म्हणजे इंद्रियांच्या संपर्कातून मिळणारी सुखे, दुःखयोनी आहेत, म्हणजे दुःखाचे उगमस्थान. का? कारण त्यांना सुरुवात आहे आणि शेवट आहे. सुख संपले की त्याची आठवण दुःख देते, आणि ते पुन्हा मिळवण्याची इच्छा अस्वस्थ करते. शिवाय, सुख मिळत असतानाही ते संपेल ही भीती असते. बुध, म्हणजे ज्ञानी, हे जाणतो आणि अशा सुखांत रमत नाही. याचा अर्थ जीवनातील आनंद नाकारणे नव्हे, तर त्यांना अंतिम ध्येय न मानणे आहे.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08