Ayat 5.15
नादत्ते कस्यचित्पापं न चैव सुकृतं विभुः ।
अज्ञानेनावृतं ज्ञानं तेन मुह्यन्ति जन्तवः ॥
Alih aksara
nādatte kasyacitpāpaṃ na caiva sukṛtaṃ vibhuḥ |
ajñānenāvṛtaṃ jñānaṃ tena muhyanti jantavaḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
विभुले कसैको पाप पनि लिँदैनन्, न कसैको पुण्य नै। ज्ञान अज्ञानले ढाकिएको छ, त्यसैले प्राणीहरू मोहित हुन्छन्।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
कृष्ण थप्नुहुन्छ कि विभु, अर्थात् सर्वव्यापीले कसैको पाप वा पुण्य लिँदैनन्। कर्म र तिनका फल प्रकृतिको क्षेत्र र व्यक्तिको आफ्नै कर्मका हुन्। त्यसो भए प्राणीहरू किन बाँधिएको अनुभव गर्छन्? किनभने ज्ञान अज्ञानले छोपिएको छ, र त्यसैले उनीहरू कसले कर्म गर्छ र कसले फल भोग्छ भन्नेमा अलमलिन्छन्। श्लोकले बन्धनको कारण सर्वोच्च सत्यमा होइन, अज्ञानमा देखाउँछ, जुन हटाउन सकिने आवरण हो। यसले अर्को श्लोकतर्फ सङ्केत गर्छ, जहाँ ज्ञानले अज्ञान हटाउँछ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08