Ayat 2.8
न हि प्रपश्यामि ममापनुद्याद्
यच्छोकमुच्छोषणमिन्द्रियाणाम् ।
अवाप्य भूमावसपत्नमृद्धं
राज्यं सुराणामपि चाधिपत्यम् ॥
Alih aksara
na hi prapaśyāmi mamāpanudyād
yacchokamucchoṣaṇamindriyāṇām |
avāpya bhūmāvasapatnamṛddhaṃ
rājyaṃ surāṇāmapi cādhipatyam ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
பூமியில் போட்டியற்ற செழிப்பான அரசோ, தேவர்கள் மீதான ஆட்சியோ கிடைத்தாலும், என் புலன்களை வாட்டும் இந்தத் துயரத்தைப் போக்கக்கூடியது எதையும் நான் காணவில்லை.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
தனக்கு ஏன் ஒரு குரு தேவை என்பதை அர்ஜுனன் விளக்குகிறான். அவனுடைய துயரம் புலன்களையே வறளச் செய்யும் அளவுக்கு ஆழமானது; பூமியில் போட்டியற்ற அரசோ, தேவர்கள் மீதான ஆட்சியோ அதைப் போக்காது. வெற்றியின் வழக்கமான பரிசுகள் தீர்வாகாது என்பதை இந்தச் சுலோகம் தெளிவாக்குகிறது. கிருஷ்ணர் என்ன சொன்னாலும் அது துயரத்தின் வேரைத் தொட வேண்டும், அதிகாரத்தின் வாக்குறுதிகளால் அதை மூடக்கூடாது. இதனால் அத்தியாயத்தின் திசை உறுதியாகிறது: பதில் வெற்றியைப் பற்றியதல்ல, புரிதலையும் உள்ளத்தின் நிலைத்தன்மையையும் பற்றியதாக இருக்கும். வெளிப்புறச் செல்வங்கள் உள்ளத்தின் காயத்தை ஆற்றாது என்ற அனுபவ உண்மையையும் இந்தச் சுலோகம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08