Ayat 2.62
ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते ।
सङ्गात्सञ्जायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥
Alih aksara
dhyāyato viṣayānpuṃsaḥ saṅgasteṣūpajāyate |
saṅgātsañjāyate kāmaḥ kāmātkrodho'bhijāyate ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਲਗਾਵ ਤੋਂ ਕਾਮਨਾ ਉਪਜਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਮਨਾ ਤੋਂ ਕ੍ਰੋਧ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
ਇਹ ਸਲੋਕ ਅਤੇ ਅਗਲਾ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਉਸ ਲੜੀ ਦਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਬਰਬਾਦੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵ (ਸੰਗ) ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲਗਾਵ ਤੋਂ ਕਾਮ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕ੍ਰੋਧ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਲੜੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਬਚਾਅ ਹੈ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08