Ayat 2.5
गुरूनहत्वा हि महानुभावान्
श्रेयो भोक्तुं भैक्ष्यमपीह लोके ।
हत्वार्थकामांस्तु गुरूनिहैव
भुञ्जीय भोगान् रुधिरप्रदिग्धान् ॥
Alih aksara
gurūnahatvā hi mahānubhāvān
śreyo bhoktuṃ bhaikṣyamapīha loke |
hatvārthakāmāṃstu gurūnihaiva
bhuñjīya bhogān rudhirapradigdhān ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
આ મહાનુભાવ ગુરુઓને મારવા કરતાં આ જગતમાં ભિક્ષા માગીને જીવવું પણ સારું. તેઓ પોતાનો સ્વાર્થ ઇચ્છતા હોય તોપણ, તેમને મારીને હું અહીં જે ભોગ ભોગવીશ તે લોહીથી ખરડાયેલા હશે.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
અર્જુન દલીલ કરે છે કે મહાત્મા ગુરુઓને મારીને મેળવેલા જીવન કરતાં ભિખારીનું જીવન સારું. ભિક્ષા માગવી એ સંન્યાસીઓની રીત હતી, યોદ્ધા રાજકુમારની નહીં, તેથી તે જીવનનું આખું સ્થાન છોડવા તૈયાર છે. તે સ્વીકારે છે કે વડીલો ધનના સ્વાર્થથી કૌરવોના પક્ષે ગયા છે, છતાં તેમના મૃત્યુથી મળેલા દરેક ભોગને તે લોહીથી તરબોળ જુએ છે. આ શ્લોક બતાવે છે કે તેની નૈતિક કલ્પના કેટલી ઊંડે જાગી છે: તે વિજયનું જ ચિત્ર કલ્પે છે અને તેને અસહ્ય માને છે.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08