Ayat 2.26
अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् ।
तथापि त्वं महाबाहो नैवं शोचितुमर्हसि ॥
Alih aksara
atha cainaṃ nityajātaṃ nityaṃ vā manyase mṛtam |
tathāpi tvaṃ mahābāho naivaṃ śocitumarhasi ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
ఒకవేళ ఇది నిరంతరం పుడుతూ నిరంతరం మరణిస్తుందని నీవు భావించినా, అప్పుడు కూడా, మహాబాహూ, నీవు ఇలా దుఃఖించకూడదు.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
కృష్ణుడు ఇప్పుడు జీవితాన్ని గురించిన మరో దృష్టిని పరిశీలిస్తాడు; బహుశా నిత్యమైన ఆత్మను అంగీకరించనివారి దృష్టి. ఆత్మ నిరంతరం పుడుతూ నిరంతరం చనిపోతుందని అనుకుందాం అంటాడు. అప్పుడు కూడా అర్జునుడు ఇలా దుఃఖించకూడదు. ఈ వాదన ఉదారమైనది: అర్జునుడు ఏ నేలపై నిలిచినా అక్కడే అతన్ని కలుస్తుంది. మనలో ఏదో నిత్యమని నమ్మినా, అంతా మారుతుందని నమ్మినా, ఈ దుఃఖం సమర్థనీయం కాదని కృష్ణుడు చూపబోతున్నాడు.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08