Ayat 15.7
ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः ।
मनःषष्ठानीन्द्रियाणि प्रकृतिस्थानि कर्षति ॥
Alih aksara
mamaivāṃśo jīvaloke jīvabhūtaḥ sanātanaḥ |
manaḥṣaṣṭhānīndriyāṇi prakṛtisthāni karṣati ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
ਜੀਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਬਣਿਆ ਮੇਰਾ ਹੀ ਸਦੀਵੀ ਅੰਸ਼ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀਆਂ ਮਨ ਸਮੇਤ ਛੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
ਸਲੋਕ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਅੰਸ਼ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਆਲੇ ਪੰਜ ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਮਨ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਹਨ। ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਤਭੇਦ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਅੰਸ਼ ਦਾ ਅਰਥ ਕੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਅਸਲ ਪਰ ਵੱਖਰਾ ਹਿੱਸਾ, ਜਾਂ ਇੱਕੋ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਪਣਾ। ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲੋਕ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਈਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹੀ ਮਾਣ-ਮਰਿਆਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੰਦਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08