Ayat 14.13
अप्रकाशोऽप्रवृत्तिश्च प्रमादो मोह एव च ।
तमस्येतानि जायन्ते विवृद्धे कुरुनन्दन ॥
Alih aksara
aprakāśo'pravṛttiśca pramādo moha eva ca |
tamasyetāni jāyante vivṛddhe kurunandana ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
ਹੇ ਕੁਰੂਨੰਦਨ, ਹਨੇਰਾ, ਨਿਸ਼ਕਿਰਿਆ, ਗਫ਼ਲਤ ਅਤੇ ਮੋਹ, ਇਹ ਤਮੋਗੁਣ ਵਧਣ ਉੱਤੇ ਉਪਜਦੇ ਹਨ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
ਜਦੋਂ ਤਮੋਗੁਣ ਹਾਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਤੋਗੁਣ ਦੇ ਉਲਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਅਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਭਾਵ ਚਾਨਣ ਜਾਂ ਸਮਝ ਦੀ ਘਾਟ; ਅਪ੍ਰਵਿਰਤੀ, ਭਾਵ ਕਰਮ ਤੋਂ ਨਾਬਰੀ; ਲਾਪਰਵਾਹੀ; ਅਤੇ ਮੋਹ। ਮਨ ਉੱਤੇ ਬੱਦਲ ਛਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਣਾ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਤਮੋਗੁਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਸਨ: ਉਲਝਣ, ਕਰਮ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਅਤੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਦੀ ਧੁੰਦਲੀ ਸਮਝ। ਇਸ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਤਮੋਗੁਣ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਹੋਰ ਸਾਫ਼ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਜਤਨ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08