Ayat 11.55
मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव ॥
Alih aksara
matkarmakṛnmatparamo madbhaktaḥ saṅgavarjitaḥ |
nirvairaḥ sarvabhūteṣu yaḥ sa māmeti pāṇḍava ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
हे पाण्डव, जो मेरो काम गर्छ, मलाई परम मान्छ, मेरो भक्त हुन्छ, आसक्तिरहित हुन्छ र कुनै पनि प्राणीप्रति वैर राख्दैन, ऊ मकहाँ आउँछ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
अध्याय कृष्णसम्म पुग्नेको चित्रसँग टुङ्गिन्छ। यस्तो व्यक्ति उहाँका लागि कर्म गर्छ, उहाँलाई परम लक्ष्य मान्छ, उहाँप्रति भक्त हुन्छ, आसक्तिबाट मुक्त हुन्छ र कुनै प्राणीप्रति शत्रुता राख्दैन। धेरै पाठक यो श्लोकलाई गीताको शिक्षाको सारांश मान्छन्, जसले कर्म, भक्ति र अनासक्तिलाई एउटै जीवनमा जोड्छ। युद्धका बिम्बले भरिएको अध्यायपछि अन्तिम गुण विशेष उल्लेखनीय छ: अर्जुनले लड्नुपर्छ, तर घृणाबिना। योद्धाहरूलाई निल्ने कालको दर्शन वैरबिना, अर्पणका रूपमा कर्म गर्ने आह्वानमा टुङ्गिन्छ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08