Ayat 11.52
सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥
Alih aksara
sudurdarśamidaṃ rūpaṃ dṛṣṭavānasi yanmama |
devā apyasya rūpasya nityaṃ darśanakāṅkṣiṇaḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
श्रीभगवान म्हणाले: तू माझे जे रूप पाहिलेस ते पाहणे अत्यंत दुर्लभ आहे. देवसुद्धा या रूपाच्या दर्शनासाठी नित्य आसुसलेले असतात.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
आपला अनुभव किती दुर्मीळ होता हे श्रीकृष्ण अर्जुनाच्या मनावर ठसवतात. त्याने पाहिलेले रूप पाहणे अतिशय कठीण आहे, आणि देवसुद्धा ते पाहण्याची सतत आस धरतात. हा श्लोक पुन्हा दर्शनाला कृपेच्या क्षेत्रात ठेवतो. मिळालेल्या गोष्टीचे मोल जाणावे, केवळ भय म्हणून तिची आठवण ठेवू नये, असे तो अर्जुनाला सुचवतो. काही वाचक हे रूप म्हणजे विश्वरूप मानतात; इतर त्यानंतर आलेले सौम्य दिव्य रूप मानतात. कसेही असले तरी देवांची ही आस दाखवते की माणसांहून कितीतरी वरच्या प्राण्यांसाठीही दिव्याचे दर्शन ही सर्वोच्च इच्छा आहे.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08