Ayat 11.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥
Alih aksara
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo
dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam |
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ
tadeva me rūpamidaṃ prapaśya ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
ମୋର ଏହି ଘୋର ରୂପ ଦେଖି ବ୍ୟଥିତ ବା ବିମୂଢ଼ ହୁଅ ନାହିଁ। ଭୟମୁକ୍ତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ମୋର ସେହି ରୂପକୁ ପୁଣି ଦେଖ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସିଧାସଳଖ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରନ୍ତି। ଏତେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଦେଖି ସେ ବ୍ୟଥିତ ବା ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଭୟ ଛାଡ଼ି ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ସେ ଏବେ ତାଙ୍କ ଜଣାଶୁଣା ରୂପକୁ ପୁଣି ଦେଖିପାରନ୍ତି। ଶ୍ଳୋକର ସ୍ୱର କୋମଳ। ଅଭିଭୂତକାରୀ ଦର୍ଶନ ଦେଖାଇଥିବା ଗୁରୁ ଏବେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷାକୁ ଫେରାଇ ନେଉଛନ୍ତି। କୃଷ୍ଣ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ରୂପଟି ଭୟଙ୍କର ଥିଲା; ସେ ତାକୁ ଘୋର କହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେ ଚାହାନ୍ତି ଅର୍ଜୁନ ସ୍ଥାୟୀ ଭୟ ବିନା ଏହି ଅନୁଭବରୁ ବାହାରନ୍ତୁ, ଆଗାମୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାର ଆତଙ୍କ ନୁହେଁ, ତାର ସତ୍ୟ ବହନ କରନ୍ତୁ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08