Ayat 11.36
स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या
जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च ।
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति
सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥
Alih aksara
sthāne hṛṣīkeśa tava prakīrtyā
jagatprahṛṣyatyanurajyate ca |
rakṣāṃsi bhītāni diśo dravanti
sarve namasyanti ca siddhasaṅghāḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
अर्जुनले भने: हे हृषीकेश, तपाईंको कीर्तनले जगत् हर्षित हुन्छ र अनुरागमा डुब्छ, यो उचित नै हो। राक्षसहरू डराएर दिशा दिशामा भाग्छन्, र सबै सिद्धहरूका समूह नमस्कार गर्छन्।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
अर्जुन पहिलोभन्दा शान्त नयाँ स्तोत्र सुरु गर्छन्। कृष्णको स्तुतिमा संसारले आनन्द र प्रेम पाउनु स्थाने, अर्थात् उचित हो, उनी भन्छन्। एउटै रूपले फरक प्रतिक्रिया जन्माउँछ: व्यवस्थाविरोधी राक्षस हरेक दिशामा डराएर भाग्छन्, भने सिद्धहरू श्रद्धाले झुक्छन्। ईश्वरसँग कसरी भेट हुन्छ भन्ने कुरा आफ्नै स्वभावमा निर्भर हुन्छ भन्ने सङ्केत श्लोकले दिन्छ। विनाशकारीलाई डराउने कुराले सज्जनलाई आनन्दित पार्छ। भर्खरै डरले अभिभूत भएका अर्जुन अब दर्शनलाई उत्सव र भक्तिको कारणका रूपमा पनि देख्न थाल्छन्।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08