Ayat 11.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ताल्-
लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥
Alih aksara
lelihyase grasamānaḥ samantāl-
lokānsamagrānvadanairjvaladbhiḥ |
tejobhirāpūrya jagatsamagraṃ
bhāsastavogrāḥ pratapanti viṣṇo ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
எல்லாப் பக்கங்களிலும் உள்ள உலகங்களை எரியும் வாய்களால் விழுங்கியபடி நீ நாக்கைச் சுழற்றுகிறாய். விஷ்ணுவே, உன் கொடிய ஒளிக்கதிர்கள் முழு உலகையும் ஒளியால் நிரப்பிச் சுட்டெரிக்கின்றன.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
அர்ஜுனனின் விவரிப்பு அதன் மிக அச்சமூட்டும் நிலையை அடைகிறது. கிருஷ்ணர் நக்கி, எரியும் வாய்களால் எல்லாப் பக்கமும் உலகங்களை விழுங்குகிறார்; அவருடைய கடும் ஒளி பிரபஞ்சத்தை நிரப்பிச் சுடுகிறது. விழுங்கும் தெய்வம் என்ற படிமம் மிகப் பழமையானது: படைத்துக் காக்கும் அதே ஆற்றல் மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளவும் செய்கிறது. முந்தைய அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் தன்னை எல்லாவற்றையும் கவரும் மரணம் என்று அழைத்தார்; இங்கே அந்தக் கூற்று கண்ணுக்குத் தெரியும் வடிவம் பெறுகிறது. அர்ஜுனனுக்கும் வாசகருக்கும் இந்தச் சுலோகம் வசதியான இடைவெளியை விட்டுவைக்கவில்லை. இவர் யார் என்று கேட்பதற்கு முன், தான் அறிந்த அனைத்தின் கரைதலும் இறைமையில் அடங்கும் என்பதை அர்ஜுனன் எதிர்கொள்ள வேண்டும்.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08