Ayat 11.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥
Alih aksara
anādimadhyāntamanantavīrya-
manantabāhuṃ śaśisūryanetram |
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ
svatejasā viśvamidaṃ tapantam ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
آءٌ توکي شروعات، وچ ۽ پڄاڻيءَ کان سواءِ ڏسان ٿو، بي انت طاقت وارو، بيشمار ٻانهن وارو، چنڊ ۽ سج تنهنجون اکيون، تنهنجو وات ٻرندڙ باهه، پنهنجي تاب سان هن سڄي ڪائنات کي تپائيندڙ.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
ارجن وري بيان ڏانهن موٽي ٿو، ۽ لهجو وڌيڪ تيز ٿي وڃي ٿو. هو وري نه شروعات، نه وچ ۽ نه پڄاڻي ڏسي ٿو. چنڊ ۽ سج ڪرشن جون اکيون آهن ۽ سندس وات ٻرندڙ باهه. سڀ کان وڌيڪ ڇرڪائيندڙ آخري تصوير آهي: ڪرشن جي تاب سڄي دنيا کي ساڙي رهي آهي. هيستائين روپ جي روشني چمڪائيندڙ هئي؛ هتي اها ساڙڻ لڳي ٿي. شلوڪ حيرت کان خوف ڏانهن موڙ جو نشان آهي. اها ئي چمڪ جنهن ڪائنات کي ظاهر ڪيو، هاڻي ان لاءِ خطرو لڳي ٿي، ۽ ايندڙ ڳهندڙ واتن جي خوفناڪ تصويرن لاءِ تياري ڪري ٿي.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08