Ayat 11.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
Alih aksara
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ |
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
मग विस्मयाने भारावलेल्या, अंगावर रोमांच उभे राहिलेल्या धनंजयाने त्या देवाला मस्तक नमवून प्रणाम केला आणि हात जोडून तो बोलू लागला.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
दर्शनाला अर्जुनाने दिलेला प्रतिसाद संजय वर्णन करतो. तो विस्मयाने भरून जातो आणि त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहतात, जे भारतीय साहित्यात तीव्र भावनेचे लक्षण आहे. बोलण्यापूर्वी तो मस्तक नमवतो आणि आदराने हात जोडतो. स्तुती आणि भय यांनी भरलेल्या अर्जुनाच्या दीर्घ स्तोत्रापूर्वीचा हा विराम आहे. श्रीकृष्णांशी त्याच्या नात्यात झालेला बदल यातून दिसतो: मित्र आणि सारथी आता पूजेच्या मुद्रांनी देव म्हणून सामोरे जातात. शब्दरचना संवादाच्या आरंभाची आठवण करून देते, जिथे अर्जुनाच्या अंगावर तेव्हाही रोमांच उभे राहिले होते, पण युद्धाच्या धास्तीने.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08