Ayat 10.9
मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् ।
कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥
Alih aksara
maccittā madgataprāṇā bodhayantaḥ parasparam |
kathayantaśca māṃ nityaṃ tuṣyanti ca ramanti ca ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
ज्यांचे चित्त माझ्यात आहे, ज्यांचे प्राण मला अर्पण आहेत, जे एकमेकांना बोध करतात आणि नित्य माझी कथा करतात, ते संतुष्ट होतात आणि रममाण होतात.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
अशा प्रकारे जाणणाऱ्यांचे जीवन श्रीकृष्ण वर्णन करतात. त्यांचे विचार त्यांच्यावर स्थिरावतात आणि त्यांचा प्राण, त्यांची जीवनशक्तीच त्यांच्याकडे वळलेली असते. ते एकटे नसतात: ते एकमेकांत समज जागवतात आणि मिळून त्यांच्याविषयी बोलत राहतात. श्लोकाचा शेवट संतोष आणि रममाण होणे या दोन आनंददायी शब्दांनी होतो. येथे भक्ती केवळ खासगी ध्यान नसून सहवासात जगलेली, वाटून घेतलेली गोष्ट म्हणून दिसते. कुटुंब आणि मैत्रीच्या बंधांविषयीच्या दुःखातून ज्याचे संकट सुरू झाले, त्या अर्जुनाला हा श्लोक समान प्रेमावर आधारलेल्या वेगळ्या सहवासाचे दर्शन घडवतो.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08