Ayat 1.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥
Alih aksara
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau |
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
त्यसपछि सेता घोडा जोतिएको विशाल रथमा बसेका माधव र पाण्डुपुत्रले आफ्ना दिव्य शङ्ख फुके।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
दृश्य पाण्डव पक्षतिर सर्छ, र सबैभन्दा पहिले जवाफ दिने एउटै रथमा सँगै बसेका कृष्ण र अर्जुन हुन्। कृष्णलाई माधव भनिएको छ, जुन नाम यादवहरूको मधु वंशसँग जोडिन्छ र लक्ष्मीपति भन्ने अर्थमा पनि बुझिन्छ। सेता घोडा र विशाल रथ देवताहरूसँग सम्बन्धित उपहार मानिन्छन्, र शङ्खहरूलाई दिव्य भनिएको छ। सञ्जयले यी दुईलाई साधारण योद्धा मात्र होइन, असाधारण कुनै चिनो भएका जोडीका रूपमा प्रस्तुत गर्छन्, जसले काव्यमा उनीहरूको केन्द्रीय स्थानको तयारी गर्छ।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08