Ayat 1.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥
Alih aksara
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau |
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
फ्ही चिट्टे घोड़ें आह्ले बड्डे रथ च खड़ोते दे माधव ते पांडु दे पुत्तर ने अपने दिव्य शंख बजाए।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
हून द्रिश्य पांडव पक्ख पासै मुड़दा ऐ, ते सारें शा पैह्लें जवाब श्रीकृष्ण ते अर्जुन दिंदे न, जेह्ड़े इक्कै रथ च बैठे दे न। श्रीकृष्ण गी माधव आखेआ गेआ ऐ, जेह्ड़ा नां उनेंगी यादवें दे मधु कुल कन्नै जोड़दा ऐ ते लक्ष्मी दे पति दे अर्थ च बी पढ़ेआ जंदा ऐ। चिट्टे घोड़े ते बड्डा रथ देवतें कन्नै जुड़े दे दान मन्ने जंदे न, ते शंखें गी दिव्य आखेआ गेआ ऐ। संजय इनें दौंऊं गी सिर्फ योद्धा नेईं, बल्के कुसै बड्डी शक्ति दे वाहक दे रूप च पेश करदे न।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08