Ayat 1.12
तस्य सञ्जनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥
Alih aksara
tasya sañjanayanharṣaṃ kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ |
siṃhanādaṃ vinadyoccaiḥ śaṅkhaṃ dadhmau pratāpavān ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
तेव्हा त्याला हर्षित करण्यासाठी कुरुवंशातील वडीलधारे, प्रतापी पितामह भीष्म यांनी सिंहासारखी गर्जना करून आपला शंख फुंकला.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
दुर्योधनाचे शब्द संपताच भीष्म प्रतिसाद देतात, पण शब्दांनी नव्हे तर शंखनादाने. त्यांचा हेतू दुर्योधनाचा उत्साह वाढवणे हा आहे, कारण त्याच्या बोलण्यातील अस्वस्थता त्यांनी ओळखली होती. भीष्म हे कुरुकुळातील सर्वात ज्येष्ठ, दोन्ही पक्षांचे पितामह आहेत. त्यांनी हस्तिनापुराच्या सिंहासनाची सेवा करण्याची प्रतिज्ञा घेतली होती, म्हणून मनाने पांडवांविषयी आपुलकी असूनही ते कौरवांच्या बाजूने लढतात. सिंहगर्जना आणि शंखनाद हे युद्धाच्या औपचारिक प्रारंभाचे चिन्ह आहे.
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08