Ayat 1.12
तस्य सञ्जनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥
Alih aksara
tasya sañjanayanharṣaṃ kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ |
siṃhanādaṃ vinadyoccaiḥ śaṅkhaṃ dadhmau pratāpavān ||
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Terjemahan
तां उसदा हौसला बधाने आस्तै कुरुवंश दे बड्डे, प्रतापी दादा भीष्म ने शेर आंगर गरजियै अपना शंख बजाया।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Penjelasan
भीष्म गल्लें कन्नै नेईं, कम्म कन्नै जवाब दिंदे न। दुर्योधन दी बेचैनी दिक्खियै बुड्ढा योद्धा शेर आंगर गरजदा ऐ ते शंख बजांदा ऐ, जेह्ड़ा पराने रवाज च लड़ाई शुरू होने दा संकेत हा। उनेंगी कुरुएं दा बड्डा ते दादा आखेआ गेआ ऐ, जेह्ड़ा दौंऊं परिवारें पर उंदे अधिकार गी दस्सदा ऐ। उंदा मकसद दुर्योधन गी हौसला देना ऐ। एह् श्लोक उस गद्दी आस्तै उंदी वफादारी दस्सदा ऐ जिसदी उनें सारी उमर सेवा कीती, भामें उंदा मन पांडवें आस्तै प्यार बी रखदा हा।
Oleh Sanskrit System · Draf mesin · claude-opus-5-5 · 2026-11-08