શ્લોક 11.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपं
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
લિપ્યંતર
adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito'smi dṛṣṭvā
bhayena ca pravyathitaṃ mano me |
tadeva me darśaya deva rūpaṃ
prasīda deveśa jagannivāsa ||
Sanskrit System દ્વારા · મશીન મુસદ્દો · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
અનુવાદ
પહેલાં કદી ન જોયેલું જોઈને હું હર્ષિત થયો છું, છતાં મારું મન ભયથી વ્યાકુળ છે. હે દેવ, મને તમારું તે જ રૂપ બતાવો; હે દેવેશ, હે જગન્નિવાસ, પ્રસન્ન થાઓ.
Sanskrit System દ્વારા · મશીન મુસદ્દો · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
સમજૂતી
અર્જુન પોતાની બેવડી લાગણી સ્પષ્ટ કહે છે: પહેલાં કોઈએ ન જોયેલું જોઈને તે રોમાંચિત છે, અને તે જ સમયે તેનું મન ભયથી હચમચી ગયું છે. આનંદ અને ભય એકબીજાને રદ કરતા નથી, સાથે રહે છે. તેથી તે વિનંતી કરે છે કે કૃષ્ણ પોતાનું એ જ રૂપ ફરી બતાવે, જે તે પહેલાં જાણતો હતો. આ દર્શનનો અંત અસફળતા નથી; અર્જુન માત્ર સ્વીકારે છે કે મનુષ્ય અનંતને લાંબો સમય સહન કરી શકતો નથી.
Sanskrit System દ્વારા · મશીન મુસદ્દો · claude-opus-5-5 · 2026-11-08