Verset 5.27
स्पर्शान्कृत्वा बहिर्बाह्यांश्चक्षुश्चैवान्तरे भ्रुवोः ।
प्राणापानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तरचारिणौ ॥
Translittération
sparśānkṛtvā bahirbāhyāṃścakṣuścaivāntare bhruvoḥ |
prāṇāpānau samau kṛtvā nāsābhyantaracāriṇau ||
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Traduction
बाहिरी विषयहरूलाई बाहिरै छोडेर, दृष्टिलाई भौँहरूको बीचमा राखेर, नाकभित्र चल्ने प्राण र अपानलाई सम पारेर,
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explication
कृष्ण ध्यानको छोटो रूपरेखा दिनुहुन्छ, जसलाई छैटौँ अध्यायले पूर्ण रूपमा विकसित गर्नेछ। साधकले बाहिरी सम्पर्कलाई बाहिरै राखेर इन्द्रियका विषयलाई मनबाट बाहिर राख्छ। दृष्टि भौँहरूको बीचमा टिकाइन्छ, र नाकबाट चल्ने बाहिर जाने र भित्र आउने श्वास, प्राण र अपान, लाई सम पारिन्छ। यी योगाभ्यासका शास्त्रीय तत्त्व हुन्: इन्द्रियको प्रत्याहार, एकाग्रता र श्वासको नियमन। वाक्य अर्को श्लोकसम्म जान्छ, जसले यस्तो अभ्यासले सघाउने भित्री अवस्था वर्णन गर्छ।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08