Verset 5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
Translittération
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Traduction
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ସ୍ପର୍ଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଭୋଗ ଦୁଃଖର ଉତ୍ସ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକର ଆରମ୍ଭ ଓ ଅନ୍ତ ଅଛି। ଜ୍ଞାନୀ ସେଗୁଡ଼ିକରେ ରମନ୍ତି ନାହିଁ।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explication
କୃଷ୍ଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟସୁଖର ସୀମା ବୁଝାନ୍ତି। ବିଷୟ ସହ ସ୍ପର୍ଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଭୋଗ ଦୁଃଖଯୋନି, ଦୁଃଖର ଗର୍ଭ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ଶେଷ ହୁଏ, ଆଉ ସେଗୁଡ଼ିକର ଶେଷ ହାନି, ଲାଳସା ବା ନିରାଶା ଆଣେ। ତେଣୁ ଜ୍ଞାନୀ ବୁଧ ସେଗୁଡ଼ିକରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ପଦଟି କଠୋର ଆତ୍ମନିଗ୍ରହର ଆହ୍ୱାନ ନୁହେଁ, ବାହ୍ୟ ଜିନିଷ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ସୁଖର ସ୍ୱରୂପକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିବା। ଏହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଶିକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରେ ଯେ ଅନୁଭୂତି ଆସେ ଯାଏ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ସହିବାକୁ ହେବ।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08