Verset 2.64
रागद्वेषविमुक्तैस्तु विषयानिन्द्रियैश्चरन् ।
आत्मवश्यैर्विधेयात्मा प्रसादमधिगच्छति ॥
Translittération
rāgadveṣavimuktaistu viṣayānindriyaiścaran |
ātmavaśyairvidheyātmā prasādamadhigacchati ||
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Traduction
तर राग र द्वेषबाट मुक्त र आफ्नै वशमा रहेका इन्द्रियहरूले विषयहरूबीच विचरण गर्ने आत्मसंयमी मानिसले प्रसन्नता पाउँछ।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explication
कृष्ण अब उल्टो मार्गको वर्णन गर्नुहुन्छ। आत्मसंयमी मानिस आकर्षण र विकर्षणबाट मुक्त र आफ्नो वशमा रहेका इन्द्रियहरूसहित विषयहरूका बीच विचरण गर्छ। त्यस्तो मानिसले प्रसाद अर्थात् प्रसन्नता वा निर्मलता पाउँछ। श्लोकले स्पष्ट पार्छ कि आदर्श संसारबाट पलायन होइन। ज्ञानी अझै विषयहरूका बीचमा बस्छ र इन्द्रिय प्रयोग गर्छ, तर मनपर्ने र नपर्नेको धकेलाइमा पर्दैन। यही सन्तुलित संलग्नताले शान्ति ल्याउँछ।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08