Verset 2.37
हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्गं जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् ।
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥
Translittération
hato vā prāpsyasi svargaṃ jitvā vā bhokṣyase mahīm |
tasmāduttiṣṭha kaunteya yuddhāya kṛtaniścayaḥ ||
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Traduction
मारियौ भने स्वर्ग पाउनेछौ, जित्यौ भने पृथ्वीको भोग गर्नेछौ। त्यसैले हे कुन्तीपुत्र, युद्धको निश्चय गरेर उठ।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explication
कृष्ण दुई सम्भावित परिणाम राख्नुहुन्छ, र न्यायपूर्ण युद्ध लड्ने योद्धाका लागि दुवै राम्रा छन्। अर्जुन मरे स्वर्ग पाउँछन्; जिते पृथ्वी र त्यसको राज्य पाउँछन्। त्यसैले उनी युद्धको सङ्कल्प गरेर उठ्नुपर्छ। श्लोकले कर्तव्य र सम्मानको तर्कलाई कर्मको स्पष्ट आह्वानसहित टुङ्ग्याउँछ। यसले कुन परिणाम राम्रो हो थाहा छैन भन्ने अर्जुनको पहिलेको भनाइलाई पनि उल्ट्याउँछ: कृष्णको उत्तर छ, कुनै पनि परिणाम हानि होइन।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08