Verset 11.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपं
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
Translittération
adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito'smi dṛṣṭvā
bhayena ca pravyathitaṃ mano me |
tadeva me darśaya deva rūpaṃ
prasīda deveśa jagannivāsa ||
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Traduction
मैं पहले न देखे हुए आपके इस आश्चर्यमय रूप को देखकर हर्षित हो रहा हूँ और मेरा मन भय से अति व्याकुल भी हो रहा है, इसलिए आप उस अपने चतुर्भुज विष्णु रूप को ही मुझे दिखलाइए। हे देवेश! हे जगन्निवास! प्रसन्न होइए
D’après la feuille du propriétaire · +1 de plus
जो पहले कभी नहीं देखा गया था, उसे देखकर मैं हर्षित हूँ, पर भय से मेरा मन व्याकुल है। हे देव, मुझे अपना वही रूप दिखाइए; हे देवेश, हे जगन्निवास, प्रसन्न होइए।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08 · +1 de plus
Mot à mot
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explication
अर्जुन अपनी दोहरी भावना को स्पष्ट कहते हैं: वे रोमांचित हैं कि उन्होंने वह देखा जो पहले किसी ने नहीं देखा, और साथ ही उनका मन भय से काँप रहा है। वे श्रीकृष्ण से वही रूप फिर दिखाने को कहते हैं, अर्थात् वह परिचित रूप जिसे वे जानते थे। यह निवेदन उनकी पहले की इच्छा को उलट देता है। उन्होंने विश्वरूप देखना चाहा था; अब उसे देखकर वे सौम्य रूप के लिए तरसते हैं। श्लोक मानवीय सहनशक्ति की सीमाओं के बारे में सच्चा है। एक महान वीर भी अनन्त की उपस्थिति में अधिक देर नहीं ठहर सकता और उसकी ओर लौटना चाहता है जिसे वह सह सके।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08