Verset 11.27
वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि ।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु
सन्दृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥
Translittération
vaktrāṇi te tvaramāṇā viśanti
daṃṣṭrākarālāni bhayānakāni |
kecidvilagnā daśanāntareṣu
sandṛśyante cūrṇitairuttamāṅgaiḥ ||
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Traduction
दाह्राले विकराल र भयानक तपाईंका मुखहरूमा हतारिँदै पसिरहेका छन्। कोही दाँतका बीचमा अड्किएका, शिर धुलोपिठो भएका देखिन्छन्।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explication
अघिल्लो श्लोकको वाक्य गीताका सबैभन्दा हिंस्रक बिम्बमध्ये एकसँग पूरा हुन्छ। दुवै सेनाका योद्धा कृष्णका मुखतिर हतारिँदै छन्, र कोही दाँतबीच अड्किएका, शिर कुच्चिएका देखिन्छन्। यो भयावहता जानीजानी हो। अर्जुनलाई आफन्त मार्ने डर थियो; अब उनी देख्छन् कि उनीहरूको मृत्यु पहिल्यै ईश्वरीय रूपमा समाहित छ, मानौँ भइसकेको होस्। श्लोकले हिंसाको महिमा गाउँदैन। यसले अर्जुनलाई काल र मरणशीलताको यथार्थसँग सामना गराउँछ, जसबाट कुनै पक्षका कोही पनि उम्कन सक्दैनन्।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08