Verset 11.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥
Translittération
anādimadhyāntamanantavīrya-
manantabāhuṃ śaśisūryanetram |
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ
svatejasā viśvamidaṃ tapantam ||
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Traduction
ആദിയും മധ്യവും അന്തവുമില്ലാത്തവനും അനന്തവീര്യനും എണ്ണമറ്റ കൈകളുള്ളവനും ചന്ദ്രസൂര്യന്മാർ കണ്ണുകളായുള്ളവനും ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി മുഖമായുള്ളവനും തന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് ഈ വിശ്വത്തെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്നവനുമായി ഞാൻ അങ്ങയെ കാണുന്നു.
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explication
അർജുനൻ വിവരണത്തിലേക്കു മടങ്ങുന്നു; സ്വരം കൂടുതൽ തീവ്രമാകുന്നു. വീണ്ടും ആദിയോ മധ്യമോ അന്തമോ കാണുന്നില്ല. ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കൃഷ്ണന്റെ കണ്ണുകളാണ്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയാണ്. അവസാന ബിംബമാണ് ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയം: കൃഷ്ണന്റെ തേജസ്സ് ലോകത്തെ മുഴുവൻ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്നു. ഇതുവരെ രൂപത്തിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു; ഇവിടെ അതു പൊള്ളിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. വിസ്മയത്തിൽനിന്ന് ഭയത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം ഇവിടെ ആരംഭിക്കുന്നു.
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08