Verset 1.37
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥
Translittération
tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān |
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava ||
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Traduction
त्यसैले आफ्नै आफन्त धृतराष्ट्रपुत्रहरूलाई मार्नु हाम्रा लागि उचित छैन। हे माधव, आफ्नै मानिसहरूलाई मारेर हामी कसरी सुखी हुन सक्छौँ?
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explication
अर्जुन निष्कर्षमा पुग्छन्: हामीले धृतराष्ट्रका छोराहरू, आफ्नै नातेदारलाई मार्नु हुँदैन। उनी साधारण मानवीय भावनालाई छुने प्रश्नबाट टुङ्ग्याउँछन्: आफ्नो परिवार मारेपछि कोही कसरी सुखी हुन सक्छ? भावना र व्यक्तिगत नैतिकताको तहमा तर्क अब पूरा भएको छ। पछिका श्लोकमा अर्जुन यसलाई समाज र परम्पराको तहसम्म फैलाउनेछन्, र कुलनाशले के ल्याउँछ भनी चेतावनी दिनेछन्। यहाँ ध्यान अझै सरल र व्यक्तिगत छ: यस्तो क्षतिमाथि उभिएको सुख असम्भव छ।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08