Verset 1.37
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥
Translittération
tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān |
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava ||
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
Traduction
अतएव हे माधव! अपने ही बान्धव धृतराष्ट्र के पुत्रों को मारने के लिए हम योग्य नहीं हैं क्योंकि अपने ही कुटुम्ब को मारकर हम कैसे सुखी होंगे?
D’après la feuille du propriétaire · +1 de plus
इसलिए अपने ही बन्धु धृतराष्ट्रपुत्रों को मारना हमारे लिए उचित नहीं है। हे माधव, अपने ही लोगों को मारकर हम कैसे सुखी हो सकेंगे?
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08 · +1 de plus
Mot à mot
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
Explication
अर्जुन अपना निष्कर्ष निकालते हैं: हमें धृतराष्ट्र के पुत्रों, अपने ही सम्बन्धियों को नहीं मारना चाहिए। वे एक ऐसे प्रश्न से समाप्त करते हैं जो साधारण मानवीय भावना से जुड़ा है: अपने परिवार को मारकर कोई कैसे सुखी हो सकता है? भावना और व्यक्तिगत नैतिकता के स्तर पर उनका तर्क अब पूरा है। आगे के श्लोकों में अर्जुन इसे समाज और परम्परा के स्तर तक फैलाएँगे और चेतावनी देंगे कि कुलों का विनाश क्या लाता है। यहाँ ध्यान अभी भी सरल और व्यक्तिगत है: ऐसी हानि पर टिका सुख असम्भव है।
Par Sanskrit System · Brouillon automatique · claude-opus-5-5 · 2026-11-08