श्लोक 1.37
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥
लिप्यंतरण
tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān |
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
इस करी साढ़े आस्तै धृतराष्ट्र दे पुत्तरें, अपने गै सकें गी मारना ठीक नेईं। हे माधव, अपने लोकें गी मारियै अस कियां सुखी होई सकगे?
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुन अपना नतीजा कढदा ऐ: असेंगी धृतराष्ट्र दे पुत्तरें, अपने रिश्तेदारें गी नेईं मारना चाहिदा। ओह् इक ऐसे सुआल कन्नै मुकांदा ऐ जेह्ड़ा आम मनुक्खी भावना गी छूंह्दा ऐ: अपने परिवार गी मारियै कोई कियां खुश रेही सकदा ऐ? भावना ते निजी नैतिकता दे पद्धर पर तर्क हून पूरा ऐ। अगले श्लोकें च अर्जुन इसी समाज ते परंपरा तगर फैलाग ते दस्सग जे परिवारें दे नाश दा केह् नतीजा होग।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08