Bhagavad Gita · Adhyaya 11 11.32

ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ମୁଁ ଲୋକକ୍ଷୟକାରୀ ପ୍ରବୃଦ୍ଧ କାଳ, ଏଠାରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରିବାରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ। ତୁମ ବିନା ମଧ୍ୟ ବିପକ୍ଷ ସେନାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଏହି ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବଞ୍ଚିବେ ନାହିଁ।

କୃଷ୍ଣ ଗୀତାର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧାଡ଼ିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏରେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି: ମୁଁ କାଳ, ବିଶାଳ ହୋଇ ବଢ଼ିଥିବା, ଲୋକକ୍ଷୟକାରୀ, ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ସଂହାର କରିବାରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ। କାଳ ସେହି ଶକ୍ତି ଯାହା ସବୁକିଛିକୁ ଅନ୍ତକୁ ନିଏ, ଆଉ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ତାହା ପୂର୍ବରୁ କାମ କରୁଛି। ତା ପରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସିଧା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି କଥା ଆସେ: ତାଙ୍କ କର୍ମ ବିନା ମଧ୍ୟ ସମ୍ମୁଖର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ବଞ୍ଚିବେ ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧ ନ କରିବା ସେମାନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବ ନାହିଁ। ଶ୍ଳୋକଟି ତାଙ୍କ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱକୁ ନୂଆ ଢାଞ୍ଚାରେ ରଖେ। ଯେଉଁ ପରିଣାମକୁ ସେ ଡରନ୍ତି ତାହା ତାଙ୍କ ହାତରେ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କ ହାତରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା ହେଲା ସେ ତା ଭିତରେ କିପରି କର୍ମ କରନ୍ତି।