Bhagavad Gita · Adhyaya 11 11.31

উগ্ৰৰূপী তুমি কোন, মোক কোৱা। হে দেৱশ্ৰেষ্ঠ, তোমাক প্ৰণাম; প্ৰসন্ন হোৱা। আদিপুৰুষ তোমাক মই জানিব বিচাৰোঁ, কিয়নো তোমাৰ প্ৰবৃত্তি মই বুজি নাপাওঁ।

অৰ্জুনৰ স্তোত্ৰ এক পোনপটীয়া প্ৰশ্নলৈ ভাঙি পৰে। তেওঁ প্ৰণাম কৰে, কৃপা বিচাৰে, তাৰ পিছত সোধে এই ভয়ংকৰ ৰূপজন কোন। তেওঁ কয় যে আদিপুৰুষক জানিব বিচাৰে, কিয়নো কৃষ্ণৰ প্ৰবৃত্তি, তেওঁৰ উদ্দেশ্য বা ক্ৰিয়া, তেওঁ বুজিব পৰা নাই। প্ৰশ্নটো লক্ষণীয়: অৰ্জুনে এইমাত্ৰ কৃষ্ণক বহুতো মহৎ নামেৰে মাতিছে, তথাপি গ্ৰাসকাৰী ৰূপৰ সন্মুখত তেওঁ আৰু নাজানে কোন তেওঁৰ সন্মুখত থিয় হৈ আছে। শুনি পোৱা জ্ঞানে এনে এক অভিজ্ঞতাৰ সন্মুখীন হৈছে যিয়ে তাক অতিক্ৰম কৰে। প্ৰশ্নটোৱে পৰৱৰ্তী শ্লোকত কৃষ্ণৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত আত্মঘোষণাৰ পথ মুকলি কৰে।