Bhagavad Gita · Adhyaya 11 11.24

ವಿಷ್ಣುವೇ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ, ಅನೇಕ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ವಲಿಸುವ, ತೆರೆದ ಬಾಯಿಗಳ, ಉರಿಯುವ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ; ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಶಾಂತಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪುವ, ಅನೇಕ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುವ, ಬಾಯಿಗಳು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿರುವ, ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ರೂಪವನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಅಂತರಂಗ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ; ಧೃತಿಯಾಗಲಿ ಶಮವಾಗಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಗೀತೆ ಅವನಿಗೆ ಬೆಳೆಸಲು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗುಣಗಳೇ ಇವು. ದರ್ಶನ ಅವನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕುತ್ತದೆ; ನೆರವಿಲ್ಲದ ಮಾನವ ಸಮಚಿತ್ತ ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲಾರದು ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ರೂಪದ ಹಿಂದಿನ ದೇವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವಿಷ್ಣು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಂತರಿಕ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆ ಇದು; ಇದೇ ಅವನನ್ನು ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಬೇಡಲು ನಡೆಸುತ್ತದೆ.