Bhagavad Gita · Adhyaya 11 11.12

আকাশত যদি একেলগে হাজাৰটা সূৰ্যৰ পোহৰ জিলিকি উঠে, তেন্তে হয়তো সেয়া সেই মহাত্মাৰ দীপ্তিৰ সমান হ'ব পাৰে।

সঞ্জয়ে এক তুলনা বিচাৰে আৰু কোনোটোৱেই যথেষ্ট নহয় বুলি দেখে। আকাশত যদি একেলগে হাজাৰটা সূৰ্য উদয় হয়, তেন্তে তেওঁলোকৰ সমিলিত পোহৰে হয়তো ৰূপটোৰ উজ্জ্বলতাৰ সমান হ'ব পাৰে। যদি আৰু হয়তো, এই চৰ্তসাপেক্ষ ভাষাই দেখুৱায় যে এই ছবিও অপূৰ্ণ। এইটো গীতাৰ আটাইতকৈ বেছি মনত ৰখা শ্লোকবোৰৰ এটা, ধৰ্মীয় পৰিসৰৰ বহু বাহিৰতো অকল্পনীয় দীপ্তিৰ ছবি হিচাপে উদ্ধৃত। প্ৰসংগত ইয়াৰ কাম হ'ল বুজোৱা যে দৰ্শনটোৱে প্ৰতিটো সাধাৰণ জোখ অতিক্ৰম কৰে। যি পোহৰে বস্তু দৃশ্যমান কৰে, ইয়াত সেয়া ইমান তীব্ৰ যে প্ৰায় চকু কণা কৰে।